Brikena XI¹A

 Rich dad poor dad

Today I often wonder what will soon happen when we have millions of people who need financial and medical assistance. They will be dependent upon their families or the government for financial support. What will happen when Medicare and Social Security run out of money? How will a nation survive if teaching children about money continues to be left to parents—most of whom will be, or already are, poor?
Because I had two influential fathers, I learned from both of
them. I had to think about each dad’s advice, and in doing so, I gained valuable insight into the power and effect of one’s thoughts on one’s life. For example, one dad had a habit of saying, “I can’t afford
it.” The other dad forbade those words to be used. He insisted I ask, “How can I afford it?” One is a statement, and the other is a question. One lets you off the hook, and the other forces you to think. My soon-to-be-rich dad would explain that by automatically saying the words “I can’t afford it,” your brain stops working. By asking the question “How can I afford it?” your brain is put to work. He did not mean that you should buy everything you want. He was fanatical about exercising your mind, the most powerful computer in the world. He’d say, “My brain gets stronger every day because I exercise it. The stronger it gets, the more money I can make.” He believed that automatically saying “I can’t afford it” was a sign of mental laziness. Although both dads worked hard, I noticed that one dad had a
habit of putting his brain to sleep when it came to finances, and the other had a habit of exercising his brain. The long-term result was that one dad grew stronger financially, and the other grew weaker. It is not much different from a person who goes to the gym to exercise on a regular basis versus someone who sits on the couch watching television. Proper physical exercise increases your chances for health,
and proper mental exercise increases your chances for wealth. My two dads had opposing attitudes and that affected the way they thought. One dad thought that the rich should pay more in taxes to take care of those less fortunate. The other said, “Taxes punish those who produce and reward those who don’t produce.”

********************************

Sot shpesh pyes veten se çfarë do të ndodhë me vone kur miliona njerëz do te kene nevoje per ndihme financiare dhe mjeksore. Ata do të jene te varur nga familjet e tyre ose nga qeveria për mbështetje financiare. Çfarë do të ndodhë kur sherbimet spitalore/shendetsore dhe Sigurimet Shoqërore te mos kenë më  para?  Si do të mbijetojë një komb nese femijet mesohen nga prinderit e tyre per paratë - shumica e të cilëve do të jenë, ose jane tashme të varfër?
 Meqenëse kisha dy baballarë influencues, mësova nga të dy ata. Duhej të mendoja për këshillën e secilit baba, dhe duke e bërë këtë, unë fitova një mendjehollesi të vlefshme mbi fuqinë dhe ndikimin e mendimeve të dikujt mbi jeten e dikujt tjeter.  Për shembull, njëri baba e kishte zakon të thoshte: “Nuk e perballoj dot".  Babai tjetër nuk i lejonte ate fjale te perdoreshin.  Ai këmbëngulte qe une te pyesja veten "Si mundem ta përballoj ?"  Njëra është një dëftese, dhe tjetra është një pyetje. Me njeren prej tyre shfajsohesh dhe me tjetren detyrohesh ta vësh mendjen ne pune. Babai që do të pasurohej së shpejti e shpjegonte ketë duke thënë se fjalët "Nuk e përballoj dot", mendja jote vetvetiu ndalon së punuari.  Duke pyetur veten "Si mund ta përballoj ?"  ,mendja vihet në punë.  Ai nuk donte te thoshte qe ne te blejme cdo gje qe deshirojme.  Ai ishte i rrepte ndaj ushtrimit te mendjes sone, kompjuterit më te fuqishëm në botë.  Ai thoshte: "Mendja ime bëhet më e fuqishme çdo ditë sepse e ushtroj.  Sa më e fortë te bëhet ajo, aq më shumë para mund të bëj”.  Ai besonte se duke thënë "Nuk e përballoj dot" ishte vetvetiu një shenjë e përtacisë mendore. Edhe pse të dy baballarët punonin shumë, vura re që njëri kishte zakon ta flinte mendjen kur bëhej fjalë për financat, dhe tjetri e kishte zakon ta vinte ate ne pune.  Pasojat afatgjate ishin që njëri baba u forcua me shume financiarisht, ndersa tjetri u dobësua.  Kjo nuk ka shume ndryshime nga një person që shkon në palestër për t'u ushtruar rregullisht kundrejt dikujt që ulet mbi divan duke parë televizor. 
Ushtrimi i duhur fizik rrit shanset për shëndet , dhe ushtrimi i duhur mendor rrit shanset për pasuri. Dy baballarët e mi kishin qëndrime të kundërta dhe kjo ndikoi në menyren e tyre te te menduarit. Njëri baba mendonte se të pasurit duhet të paguanin më shumë taksa për t'u kujdesur për ata që jane te pafat. Tjetri thoshte: “Taksat ndëshkojne ata që prodhojnë dhe shpërblejne ata që nuk prodhojnë. ”